Als hij zou willen, zou hij me zo kunnen verscheuren. Dat besef schoot even door mij heen, toen we berggorilla’s observeerden in het Bwindi Impenatrable Forest in Uganda. We zaten nog geen meter bij elkaar vandaan, ik kon de indrukwekkende zilverrug zó aanraken. Hij mij ook, zonder twijfel.
Het was stil. Op wat gekraak van takken en bladeren na en het zachte ademen van de stuk of tien gorilla’s uit de familie die wij mochten bezoeken. Geen hek, geen glas, geen afstand. Alleen wij, midden in een regenwoud dat zijn naam eer aandoet: impenetrable. Ondoordringbaar. En toch voelde alles hier, na een behoorlijk intense hike van meer dan twee uur, verrassend open.
Deze ontmoeting was een van de hoogtepunten van onze roadtrip door Uganda. Met een brakke 4×4 en daktent reden we dagenlang over rode zandwegen, door stoffige en kleurrijke dorpjes waar kinderen zwaaien alsof ze je al jaren kennen, langs theeplantages, savannes en dichte jungle. Uganda ontvouwde zich elke dag opnieuw, steeds anders, steeds groener vooral.
Uganda wordt ook wel de parel van Afrika genoemd. Niet alleen door de landschappen die continu wisselen, maar vooral door de mensen. Kleurrijk, vriendelijk, nieuwsgierig en vaak oprecht. Het was mijn tweede keer in dit land, maar het voelde alsof ik opnieuw verliefd werd.
Maar terug naar de gorilla’s. Zo krachtig en tegelijk zo kwetsbaar. Terwijl de zilverrugman ons rustig observeerde, speelde een jong exemplaar wat verderop in een boompje en lagen andere gorilla’s uit de groep rustig te slapen of te eten. Het was een moment waarin alles samenkwam. Verwondering, spanning, dankbaarheid. Ik voelde me klein, maar tegelijkertijd intens aanwezig. Precies dat gevoel waar reizen voor mij om draait.
Mijn camera hing over mijn schouder, maar soms vergat ik hem bijna. Niet omdat het moment niet vastgelegd mocht worden, maar omdat ik het eerst wilde voelen. Sommige momenten moet je beleven voordat je ze kunt bewaren. Pas daarna druk je af. Bewust. Met aandacht.
Dat is wat ik zoek, ook in mijn werk. Bijzondere momenten die blijven. Of het nu gaat om een reisreportage in een ver land, een event waar alles samenkomt, of een fotoshoot waarin iemand zichzelf herkent in beeld. Het draait altijd om echtheid. Om verhalen die je later weer even terugbrengen naar dat ene gevoel.
In Bwindi nam ik afscheid van de gorilla’s met modderige schoenen, zeiknatte kleding van een tropische donderbui en een hoofd vol indrukken. Wetende dat dit zo’n moment was dat je niet loslaat. Een moment om te koesteren. Een moment om te bewaren.
Wil jij jouw verhaal ook laten vastleggen zoals het écht voelt?
Momenten die je niet alleen ziet, maar opnieuw beleeft wanneer je ze terugziet. Neem contact met mij op via het contactformulier en laten we jouw reportage tot leven brengen.
